ANADOLU...

Moretum , Antik Roma döneminde özellikle kırsal kesimde tüketilen, sarımsak, otlar ve peynirle hazırlanan bir ezmedir. Aynı adı taşıyan Moretum şiiri , bu yemeğin hazırlanışını betimleyen en eski gastronomi metinlerinden biridir. Antik Roma mutfağını anlamak için saraylara değil, köylü kulübelerine bakmak gerekir. Moretum  adlı kısa şiirde karşımıza çıkan Symilus, bunun en güçlü örneklerinden biridir. Bu Mretum Şiiri, bir yemeğin tarifinden önce, o yemeği mümkün kılan yaşam d

Sasqu , Mari’deki saray arşivlerinde anılan, kremamsı kıvamlı bir tahıl lapasıdır . Öğütülmüş emmer buğdayı  ya da arpa  kullanılarak; süt, yağ veya su  ile çorba kıvamında pişirilirdi. Günlük sofralarda sade hâliyle tüketilirken, hurma  özellikle seçkin sofralar ve ritüel vesilelerle  eklenen bir tatlandırıcıydı. Şekerin bilinmediği bir dünyada hurma, Sasqu’ya hem tat hem de törensel değer kazandırırdı. Malzemeler 2 su bardağı süt veya su ¾ su bardağı arpa unu (veya ince öğü

(SÜMER TUHU YEMEĞİ) Tuh'u , Sümer mutfağına atfedilen, kök sebzeler ve etle yapılan, sade ama besleyici bir tencere yemeği  olarak yorumlanır. Yazılı tabletlerde geçen malzemelerden ve Mezopotamya’nın tarımsal imkânlarından hareketle günümüze uyarlanmış bir tariftir. Tarihsel Arka Plan Sümerler (MÖ 3000–2000), arpa, soğan, pırasa, sarımsak, baklagiller ve koyun eti temelli bir mutfağa sahipti. Tuhu; kuzu eti, soğan ve kök sebzeler  ekseninde, uzun süre kısık ateşte pişirilen

Selçuklu Mutfağına Dair Kısa Bir Anlatı Selçuklu mutfağı; göçebe Türk geleneği ile yerleşik Anadolu kültürünün birleştiği, sade fakat kuvvetli  bir mutfak anlayışına sahiptir. Bu mutfakta yemek, yalnızca karın doyurmak için değil; yolcuyu diri tutmak, dervişi dinlendirmek ve misafiri aziz bilmek  için hazırlanırdı. Saray sofralarından ziyade kervansaraylar, ribatlar ve tekke mutfakları  Selçuklu mutfağının asıl taşıyıcılarıydı. Malzeme az, emek çoktu. Rafine şeker bilinmez; t

Tarihsel Kökeni ve Osmanlı Mutfağındaki Rolü İstofato kum patates, Osmanlı mutfağına Batı’dan geçen ilk modernleşmiş et yemeklerinden  biridir. “İstofato” kelimesi Fransızca étouffée / estofado  kökünden gelir; yani “kendi buharında ağır ağır pişen yahni”. 19. yüzyılda özellikle saray ve yüksek konak mutfaklarında  Avrupai usuller denenmeye başlandığında, bu yemek de Türk mutfak kültürüne uyarlanmış bir biçimde ortaya çıkmıştır. Bu tarifin önemi şudur: Osmanlı mutfağında pata

Anadolu Selçuklularının mutfağı benim için çok özel bir yere sahip. Çünkü bu mutfakta hem Orta Asya’nın göçebe lezzeti, hem İran etkisi, hem de Anadolu’nun bereketi aynı anda bulunuyor. Sanki yüzyıllar boyunca yapılan uzun bir yolculuğun tadı sofraya sinmiş gibi… Selçukluların sofralarını araştırırken hep şunu hissederim: Bu insanlar, tadın sadeliğine  ve yemeğin bereketine  inanıyordu. Sofra sadece karın doyurmak için değil, bir araya gelmek, dayanışmak, paylaşmak içindi. An

Roma İmparatorluğu Sofra Kültürü: Tarihin Kalbinde Bir Lezzet Yolculuğu Roma İmparatorluğu’nun mutfağı benim için her zaman merak uyandırıcı olmuştur. Çünkü Roma’yı düşündüğümde aklıma sadece lejyonlar, zafer takları, gladyatörler ya da dev imparatorlar gelmez… Aynı zamanda kalabalık tabernalardan yükselen yemek kokuları, villalarda verilen zengin ziyafetler, Forum Romanum’da satılan sokak lezzetleri ve imparatorların sofralarındaki şaşaalı tabaklar da gelir. Roma mutfağı asl

Osmanlı İmparatorluğu’nda Sofra Kültürü: Tarihin İçinden Gelen Lezzetler Osmanlı mutfağı benim için sadece yemeklerden ibaret değil; bir kültürün, bir medeniyetin sofrada nasıl şekillendiğini gösteren canlı bir miras. Ne zaman Osmanlı yemeklerini araştırmaya dalsam, o ihtişamlı sarayların koridorlarından yükselen baharat kokularını, taş fırınlarda pişen etlerin tıslamasını, kazanların başında sabırla bekleyen ustaların maharetini gözümde canlandırırım. Çünkü Osmanlı sofrası,

Zalpa Nedir ve Tarihsel Bağlamı Zalpa yemeği, Hitit metinlerinde geçen bir et yemeği olarak tarif edilmektedir: koyun ciğeri ve yüreği tuzlanır, ızgara yapılır; koyun budunun (but kısmı) ortası oyulur ve içine bu etler ile nar taneleri doldurulur. (Brandau‑Shickert 2004; Ünal 2007) Bu oyulmuş koyun budu dolumu sonra ya ateşte şişe geçirilerek çevrilerek pişirilmiş ya da fırında/ateşin içinde kuyu yöntemiyle yapılmış olabilir. Yapılan araştırmalar gösteriyor ki bu tür yemekler

Garum sosu , Antik Roma mutfağının en ünlü ve en çok kullanılan soslarından biridir. Günümüzün balık soslarının (fish sauce)  atası sayılır ve özellikle Asya mutfağındaki “nuoc mam”  ya da “nam pla”  soslarına çok benzer. Garum’un Kökeni Garum, M.Ö. 4. yüzyıldan itibaren Akdeniz’in hemen her yerinde üretilmiştir. Özellikle Pompeii , İspanya’nın Cartagena bölgesi , Kuzey Afrika kıyıları  ve Anadolu’nun batı sahilleri  bu üretimde öne çıkmıştır. Zengin Roma sofralarında garum

Garum sosun tarihi ve yapılışı.

🏛️ Doğu Roma: İmparatorluk Sofralarının Sessiz Lezzeti Roma’nın ihtişamından doğan bir uygarlık vardı: Doğu Roma İmparatorluğu. Doğu’nun baharat kokularını, Batı’nın sofra zarafetini ve Anadolu’nun bereketli topraklarını bir araya getiren bu imparatorluk, yüzyıllar boyunca sadece siyaseti değil, yemek kültürünü de yeniden şekillendirdi. İstanbul (Konstantinopolis) saraylarından Anadolu köylerine kadar yayılan bu mutfak, hem lüks hem de halkın günlük yaşamına dokunan bir de

Lidyalılar: Zenginliğin Sofrasında Altın Tadında Bir Uygarlık Anadolu’nun batısında, Ege rüzgârlarının altınla parladığı topraklarda bir uygarlık yaşadı: Lidyalılar. Parayı icat eden, ticareti ve lüksü seven bu halkın sofrası da tıpkı kültürü gibi zarif, zengin ve merak uyandırıcıydı.Gel, bugün biraz Lidya’nın tarihine bakalım — sonra da onların sofrasına oturalım. Tarih: Altın Irmakların Ülkesi Lidya, M.Ö. 7.–6. yüzyıllar arasında Batı Anadolu’da, Gediz (Hermus) ve Küçük Men

Bugün sizi, Doğu Anadolu’nun taş ve suyla yoğrulmuş uygarlıklarından biri olan Urartu  ile tanıştırmak istiyorum. Sade, içten bir dille: hem tarihine dokunalım, hem de sofrasına — çünkü bir halkı en iyi tanıtan şeylerden biri, birlikte yediği yemeklerdir. Kısa bir tarihçe — güç, su ve taş işçiliği M.Ö. 9.–6. yüzyıllar arasında, Van Gölü çevresinde hüküm süren Urartular (kendileri için kullandıkları ad Haldiler ) güçlü bir merkezî krallık kurdular. Kale ve sulama sistemlerind

Hititler: Anadolu’nun Sofrasında Gücün ve Bereketin Uygarlığı Yazıma başlamadan önce Hitit tabletlerinden alınmış bir törenden bir yazı paylaşmak istiyorum. NINDA.GUR4.RA paršiyanzi BIBRI HI.A -kán šuwanzi adanzi akuwanzi GAL HI.A -kán šuwanzi PANI DINGIRLIM GÉŠPU hulhuliya teškanzi duškiškanzi “Somun ekmeğini bölerler ve hayvan şeklindeki kapları içkiyle doldururlar. Yerler, içerler, kadehleri doldururlar ve tanrının huzurunda herkes tek tek boks maçı gösterisi yapar ve herk

Anadolu, tarihi ve kültürel zenginlikleri ile dolu bir coğrafyadır. Bu topraklar, farklı medeniyetlerin izlerini taşır. Anadolu mutfağı, bu zenginliğin en güzel örneklerinden biridir. Her bir yemek, bir hikaye anlatır. Bu yazıda, Anadolu lezzetlerinin tarihine ve bu lezzetlerin nasıl oluştuğuna dair bir yolculuğa çıkacağız. Anadolu mutfağı, sadece yemeklerden ibaret değildir. Her bir tabak, geçmişten günümüze uzanan bir kültürel mirası taşır. Farklı bölgelerin kendine has tat

Anadolu, zengin tarihi ve kültürel çeşitliliği ile bilinir. Bu topraklar, farklı medeniyetlerin izlerini taşır. Anadolu'nun geleneksel tarifleri, bu kültürel mirası yansıtan önemli bir unsurdur. Her bir tarif, geçmişten günümüze aktarılan bir hikaye gibidir. Bu yazıda, Anadolu'nun geleneksel tariflerini ve bu tariflerin arkasındaki kültürel mirası keşfedeceğiz. Anadolu mutfağı, sadece lezzetli yemekler sunmakla kalmaz, aynı zamanda insanların yaşam tarzlarını, geleneklerini v

1. Hitit Sofraları Hititler, Anadolu’nun en güçlü uygarlıklarından biriydi. Sofralarının temelinde ekmek, tahıllar ve et  vardı. Tabletlerde geçen “ninda”  kelimesi ekmek anlamına geliyordu ve farklı türlerde ekmek üretiyorlardı. “Ninda-gur4-ra”  adı verilen kalın ekmek bunlardan biriydi. Ayrıca mercimek, nohut gibi bakliyatları ve keçi-koyun etini tüketiyor, şarapla birlikte sofralarında yer veriyorlardı. 2. Urartu’da Tahıl ve Şarap Kültürü Urartular tarım ve hayvancılıkta ç